MINIMAL BLOOD

IDEA

Punktem wyjścia do projektu MINIMAL BLOOD jest fascynacja tradycyjnymi polskimi balladami i pieśniami dziadowskimi, opowiadającymi o losach i zbrodniach kobiet.

Oba te gatunki pieśni były i są wciąż rozpowszechnione na wsi polskiej i – obok pieśni religijnych, lirycznych i obrzędowych – popularne i chętnie śpiewane. W treściach bowiem tych pieśni pojawiają się wątki ważne dla społeczności lokalnej (na zasadzie zapamiętywania szczególnie istotnych wydarzeń) i dotyczące wartości, zagadnień etycznych, moralizatorskich czy duchowych i eschatologicznych. Tradycja pieśni dziadowskich jest bardzo długa – wzmianki o nich pojawiają się już w XVI wieku. Dziadowie byli szczególnym rodzajem żebraków – postrzegano ich jako ludzi mających kontakt ze światem pozaziemskim. Tematyka wykonywanych przez nich pieśni zależna była od sytuacji, a szczególnie charakterystyczne dla tej tradycji było nawiązywanie bliskiej relacji ze słuchającymi – była to przede wszystkim muzyka skupiająca uwagę ludzi. Ta zasada jest też nadrzędna dla płyty MINIMAL BLOOD.

MUZYKA

Na płytę składają się wciągające słuchacza, wielozwrotkowe opowieści. Pojawiają się tu historie kobiet, które decydują się na zbrodnie, ale także tych, na których zbrodnia jest dokonana; kochanków, którzy giną, bo ich miłość nie jest akceptowana; boskiej kary za planowanie czyjejś śmierci; diabelskiej kary za przyczynienie się do czyjejś śmierci; świętego uniknięcia śmierci. Historie prawdziwe i te mieszające świat realny z magicznym, które niegdyś służyły zapewne wzmocnieniu moralności. Czytane przez pryzmat współczesności opowiadają o wielowątkowości losów kobiety, o ich wrażliwości i emocjonalności, niemocy ale i poczuciu sprawstwa, miłości i odrzuconych uczuciach.

Hipnotyzujący, narracyjny charakter pieśni został wzmocniony poprzez sięgnięcie w warstwie instrumentalnej do stylistyki minimalistycznej. Minimalizm, operujący krótkimi, nakładającymi się na siebie, wielokrotnie powtarzanymi motywami jest oryginalną ramą dla tych mantrowych w charakterze i niekiedy mrocznych a zwykle tragicznych opowieści.

Narratorem jest śpiewak tradycyjny, wykorzystujący wiejska technikę śpiewu otwartym głosem. W instrumentarium pojawia się 5 rodzajów fletów, altówka, wibrafon, bębny obręczowe i perkusjonalia.

MUZYCY

Paweł Grochocki, śpiew   Zajmuje się stylem śpiewu męskiego i folklorem religijnym, obrzędami i pieśniami pogrzebowymi. Uczy się od wiejskich śpiewaków, prowadzi badania terenowe i warsztaty śpiewu. W 2017 roku jako duet Grochocki_Odorowicz zdobył Grand Prix XX Festiwalu Polskiego Radia „Nowa Tradycja”.

Maja Miro-Wiśniewska, flety, idea   Flecistka specjalizująca się w instrumentach historycznych, improwizatorka. Autorka projektów intermedialnych, sytuujących flet barokowy w różnych kontekstach współczesnych. Organizuje autorski festiwal instrumentów historycznych CAPPELLA ANGELICA w Gdańsku.

Kasia Kadłubowska, instrumenty perkusyjne   Perkusistka, wibrafonistka, performerka, balansująca między sztukami performatywnymi, konceptualizmem, minimalizmem, muzyką współczesną, elektroniczną i eksperymentalną. Jako liderka własnych projektów i zespołów DualityArtMusic, Mahlukat oraz Women Voice & Beat działa m.in. w Polsce, Niemczech i Izraelu.

Paweł Odorowicz, altówka   Kompozytor, pierwszy polski „elektryczny” altowiolista, aranżer, producent muzyczny i reżyser nagrań. Ma w swoim dorobku ponad 40 wydawnictw CD i DVD. Aktualnie współpracuje z Leszkiem Mądzikiem (Scena Plastyczna KUL) prezentując autorską, wykonywaną na żywo muzykę do spektakli plenerowych.

PATRONI MEDIALNI:

Polskie Radio PR2TVP Kultura, Radio Gdańsk,

muzykatradycyjna.pl, Pismo Folkowe, serpent.pl, wyspa.fm

Zrealizowano przy pomocy finansowej Województwa Pomorskiego.

TEAM:

Marek Romanowski Maro Records, realizacja nagrania

Dolne Miasto Pany, rysunki

Martyna Iwańska, Zoszka Mykietnik, zwiastun  / video

Agafia Wieliczko, taniec / zwiastun

Nagrań dokonano w zabytkowym kościele pw. Wniebowzięcia NMP we Wróblewie.

WM-0010 2018

Dodaj komentarz